Autor:

Tomas Ričards je rođen u Njujorku 1962. godine. Studirao je na univerzitetu Jejl, gde je diplomirao muziku i pozorišne studije. Godine 1985. bio je član izvođačkog tima u programu Fokusirano istraživanje (the Focused Research Program), koji je vodio Grotovski na Kalifornijskom univerzitetu u Irvinu. Posle godinu dana postaje njegov asistent i odlazi u Italiju, gde je 1986. godine osnovan Radni centar Ježija Grotovskog pri Istraživačkom centru za pozorišne umetnosti u Pontederi. Sarađujući sa Grotovskim, nastavio je svoje lično istraživanje i preuzeo odgovornost za vođenje jednog od programa Radnog centra.

Knjiga:

U knjizi Rad sa Grotovskim na fizičkim radnjama, Tomas Ričards uverljivo opisuje tok svog predanog trogodišnjeg obučavanja uz velikog majstora koje se nije prekidalo ni posle toga, sve do smrti Grotovskog. Od stranice do stranice pratimo njegov razvoj: organičnost, spontanost, i svesnost tela... Radnja kao oruđe i oružje... Disciplina, elan, prisustvo, temeljitost... Strukturiranje linije radnji... Zanatska savesnost... Ričards se divi procesu u kome su mu „telo i glas postali jedno”... Grotovski mu obrazlaže postupak, neumorno ističući da je rad na fizičkim radnjama ključ glumačkog zanata. Suočen sa svim klasičnim zahtevima izvođačkih umetnosti, Ričards bez oklevanja potvrđuje da je sve što zna u toj oblasti naučio od Grotovskog. Pri svemu, zapaža da učitelj delanjem podučava celo njegovo biće, otkriva mu više od usko shvaćenih granica profesije.

Uveren sam, kao što će se čitalac i sam uveriti, da je Ričardsova knjiga dragoceno štivo ne samo za mlade glumce koji ulaze u struku ili za glumce već ogrezle u praksi (za ljude, dakle, koji žele da „posvete život borbi u umetnosti”), nego i za svakog gledaoca kome je stalo do napredovanja u profesiji gledanja. U sve komplikovanijim oblicima modernog pozorišta, gledaočevo umeće čitanja partiture fizičkih radnji ravno je preimućstvu darovitog ljubitelja koncerata ozbiljne muzike koji zna da čita note. See that you are seeing, hear that you are hearing!

Boro Drašković